« كفشها... | Main | پناه... »
August 9, 2006
ميدانم كه مي آيي !
ميدانم كه مي آيي ،
با سبدي پر از زنبق بنفش و تنگ بلوري با دو ماهي ؛
ثانيه ها را شماره ميكنم تا لحظه موعود ؛
مي آيي ....
اما ....
دستانت خاليست !
باز ، به عهدت وفا نكردي !
كجا گم كردي زنبقها و ماهيانم را ...؟ !
Posted by parastoo at August 9, 2006 8:49 PM
Comments
سلام ماهی مهربونم
این شعرا خودت میگی ؟؟؟
دارم جذب شعرات میشم ...با اجازت میخوام از شعرات تو وبلاگ استفاده کنم ..
من آپم میای پیشم بعد از مدتها آپ کردم
Posted by: ری را at August 10, 2006 3:07 AM
salam
man ke az khondane dast neveshtehaye shoma kheili lezat bordam...
entezar kheili sakhte makhsosan age motmaen bashi oo mi ayad
movafagha bashid
khoshhal misham be manam sae bezanid
ta salami digar
Posted by: ramin at August 10, 2006 8:17 PM
اصولا بی خیال زنبق شویم بهتر است.هرچند نتوان بی خیال ماهی شد.ولی مهم نیست.مهم دیدار کسی است که به انتظارش نشسته بودیم.چه با زنبق چه بی زنبق.
Posted by: م س ا ف ر at August 12, 2006 1:00 AM