« زمان زياديست... | Main | مستجري ، ديگه نه ! »
April 17, 2006
نامه 2 ...
بارها گفته ام ، و تو خوب ميداني ، كه ارزش نهايي هر زندگي در حضور لحظه هاي سرشار از احساس خوشبختي در آن زندگي ست .
در يكنواختي و سكون هيچ چيز وجود ندارد چه رسد به خوشبختي ،
كه ناگزير ، از پويشي دائمي سرچشمه ميگيرد.
ما نبايد بگذاريم كه هيچ جرئي از زندگي مان در دام تكرار ، گرفتار شود.
صياد سعادت ، چشم بر اين دام دوخته است ...
نوشته : نادر ابراهيمي - از كتاب چهل نامه كوتاه به همسرم
Posted by parastoo at April 17, 2006 6:06 PM
Comments
در يكنواختي و سكون هيچ چيز وجود ندارد چه رسد به خوشبختي .
در خوشبختی هم؟؟
Posted by: م س ا ف ر at April 19, 2006 3:30 PM
چرا نیستی دیگه؟؟؟
Posted by: م س ا ف ر at May 6, 2006 2:53 PM
سلام
وبلاگ جالبی دارید....
خوشحال می شوم به من سر بزنید..
Posted by: babak at May 16, 2006 5:23 PM