يادداشت‌هاي ماهي قرمز - www.parastooo.com

((ميبيني ، ميبيني ، مدتهاست كه كسي به من سر نزده است .ديگر فراموش شده ام ، ديگر از يادها ، خاطره ها ... رفته ام ، تو كه امروز مرا به ياد آوردي ، لااقل قدري بيشتر بمان ، تا حس كنم هنوز ، كسي مرا دوست دارد ، و هنوز كسي ... ))

ميگويم : زنبق بنفش ،
تا دوباره حس كنم ، هنوز به ياد داري كه چقدر زنبق را دوست دارم ؛
زنبق بياور به ياد تمام آن خاطره هاي خوبي كه از ديدن زنبق داريم.
تو هميشه ،
بعد از هر اشتباهي ، برايم زنبق مي آوردي و با ديدن شوق ديدن آن در چشمانم ،
مي خنديدي ، مي خنديدي و مي گفتي :
(( تو هنوز كودكي ، خيلي راحت ميشود ترا با شاخه اي زنبق ، گول زد .))

آري ، كودك بودم .

- حال سالهاست كه مرا از ياد برده اي ، كه زنبق را هم ، فراموش كرده اي ؛
زنبق بنفش ، شيشه اي گلاب ...

هه ، خنده دار است.
كاش الآن مي آمدي ،
مي آمدي و مرا با يك شاخه زنبق بنفش گول ميزدي و من ترا مي بخشيدم ؛
مي بخشيدم ، كه ناقافل ، رهايم كردي و رفتي ،
بي هيچ حرف و سخني ، بي هيچ ...

نه !
اينبار اينگونه ميگويم ...
وقتي مردم ، وقتي بعد از سالها فهميدي و تصميم گرفتي سري به مزارم بزني ...
برايم هيچي نياور ، خودت هم نيا ،
اصلا از آمدن صرف نظر كن ،
تا مبادا آرامش ابدي مرا برهم بزني ؛
چون ، اينبار ،
اگر زنبق بنفش هم بياوري ، ديگر گول نمي خورم ؛