« خانه تكاني ! | Main | مهرباني را بياموزيم ! »
March 5, 2006
آرزو...
احساس سبكي زيادي ميكرد.
همينكه سرش را روي بالشت گذاشت ، حس كرد از زمين جدا شده و در حال پرواز است ؛
چه آرامشي !
دلش ميخواست اين آرامش هيچوقت به پايان نرسد.
آرزويش برآورده شد ...
فردا صبح ،
او را روي دست ، بدرقه ميكردند....!
Posted by parastoo at March 5, 2006 6:13 PM
Comments
سلام. خيلي بد بود!!!!
Posted by: farnoosh at March 5, 2006 11:12 PM
to ro khoda yezare shadtar benevis,delam gereft!
Posted by: گلمهر at March 6, 2006 9:49 PM