« حسرت! | Main | سنگ صبور! »
November 26, 2005
ميدانم...
ميدانم كه ديگه هيچوقت دلتنگم نخواهي بود؛
از روزي كه رفتي، اينو دانستم ؛
اما اين بار خوشحالم،
چون...
ديگه تنها نيستي!
Posted by parastoo at November 26, 2005 9:47 PM
Comments
برای دوباره زیستن باید کفنها را پاره کنیم
برای بیرون آمدن از پوسته سخت یخی باید قلبها راگرم کنیم
بایددوباره بوی خوش عطر یاس را از لابلای اجساد متعفن جستجو کنیم
برای پرواز کردن از قعر دره های تنهایی باید به نقطه اوج آسمان آبی فکر کنیم
بهتاش
Posted by: Behtash at November 27, 2005 11:26 PM