« آفت... | Main | ماندن »
انگشتاني با دانه هاي آبي خوشرنگ در بينشان؛ دنبالش گشتم ولي نيافتمش. ...اكنون، خود را نيز گم كرده ام...!
Posted by parastoo at November 11, 2005 12:45 PM